17 Juni:Ze is bijna jarig

Mijn buurman sprak mij aan op het marktplein:

"Heb jij ons kat misschien gezien?Ze is al weg van maandag ." 

Ik had ze niet gezien,ze hadden met de hond al de hele buurt afgezocht.

Hier lopen alle katten uit de buurt buiten ,dat is tot nog toe geen enkel probleem geweest ,

mijn vorige katten heb ik zeventien jaren gehad .

Iedereen heeft hier dieren ,van paarden ,koeien ,honden ,vissen en katten.

Ik beloofde, als ik haar zou zien ,om ze terug te brengen.

Ze is nu nog steeds niet gevonden

Met dit in mijn achterhoofd twijfelde ik of ik scoopy zou buitenlaten,

maar in een onbewaakt ogenblik is ze toch buiten gegaan ,

de kinderen bleven logeren en liepen in en uit .

's Morgens had ik er door de drukte geen erg in dat ze nog niet terug was ,

de kinderen werden opgehaald en ineens mistte ik de poes.

Was ze al ergens gaan liggen voor een dutje ,

als het druk is verstopt ze zich per voorkeur ergens waar het rustig is.

Niet te vinden en door het verhaal van de buurman werd ik extra ongerust.

De vorige katten bleven ook wel eens wat langer weg ,

zaten ze bij de buren in een tuin hok of zo dat was afgesloten .

Het werd al avond en nog was ze niet thuis.Ik werd er zo droevig van ,waar is ze toch??

Na een onrustige nacht,ik meende telkens dat ik ze hoorde,was ik 's morgens al heel vroeg wakker.

Een beetje moedeloos deed ik de achterdeur open , kon wel janken van blijdschap ,

daar kwam ze aangelopen snelde langs mij door naar haar bakje en keek verwonderd dat het nog leeg was.

Ze had reuzehonger "waar heb je gezeten ?" vroeg ik haar.

Ze keek me poeslief aan ,zoals alleen een kat kan kijken,maar goed ze was er weer

.Ze houdt mij nu gezelschap bij de pc

Dan typt ze wel eens een heel lang onbestaand woord 

Nu het mooi weer is lokt ze mij 's morgens al vroeg mee naar buiten

 om dan speels met een gekromd ruggetjes over het gras te rennen ,

ze vond een roosje en gooide het omhoog alsof het een muis was ,

alle blaadjes dwarrelden er van af.

Ze springt  ook tegen het lint van de rolluik als ze vind dat het tijd word om ze open te doen.

Dan ben ik er snel bij want mijn gordijnen !!!Daar moet ze afblijven.

 

27 April:"Die scoopy toch"

Ze is weer de deur uit.Hopelijk komt ze voor ik naar bed ga weer binnen.

Al een paar maal is het gebeurt dat ze niet te vinden was.

Ik zet dan het fietsenhok op een kier dan kan ze daar gaan slapen.

Altijd in angst zitten als ze buiten is is ook niet te doen,de katten hier in de buurt lopen 

bijna allemaal buiten.Ze heeft een vriendin gevonden ,

die brengt ze wel eens mee en als ik er geen erg in heb gaan ze ook nog samen haar bakje leegeten .

Nu staat de vliegendeur weer op zijn plaats en die kunnen ze gelukkig niet open.

Ik leef graag met open deuren als ik in huis bezig ben ,zeker nu het weer mooier word.

Ze is wel heel speciaal nu het haar rond haar staartje is bijgegroeid.

Als ze zich strekt en op haar achterste pootjes staat is het net of ze laarsjes draagt.

Soms draait dat knopje dat eens haar staartje was heen en weer .

het voornaamste is dat ze er geen last van heeft.

Op het gras kan ze ongelooflijk hoog springen als ze een vlinder ziet vliegen .

En ze is druk in de weer ,ziet overal wel iets waar ze achteraan wil

Het glazen kommetje met water en een kaarsje in 

dat ik van mijn dochter kreeg heeft ze stuk gemaakt.

Ze was uit de keuken gemoeten omdat ze steeds op tafel wilde springen

Net of ze uit wraak dat kommetje van tafel had geduwd

Ze is ook een keer in de keuken over de nog hete kookplaat gelopen 

Met als gevolg dat ze enkele dagen zielig met haar pootje omhoog zat.

Ik heb het dagelijks ontsmet met een spuitbusje en gelukkig is dat nu ook weer hersteld.

Met haar beleef ik elke dag wel wat.

Ze zit zo vol streken.Durf ik even op de bank gaan liggen of zet ik mij aan de pc is ze ook daar 

Soms springt ze ineens op het bureau en loopt over mijn toetsenbord,

dan vind ze het wel lang genoeg geweest dat ik voor haar geen aandacht had

maar dikwijls is ze zo poeslief ,je kan alleen maar van haar houden.

Met de kinderen is ze fantastisch, ze is duidelijk blij als ze er zijn.

 
Klik op de balk als je wil reageren

 

 4 Maart :"Stom kat"

 

We waren allebei nog wat lui grieperig en zouden wat vroeger naar bed gaan.

Mijn man was al klaar en ik zou Scoopy binnenlaten 

want die was aan onze aandacht ontsnapt en speelde nog wat buiten.

Heel gerust ben ik er niet in als ze buiten is maar ze kan zich zo heerlijk uitleven in de tuin 

en liefst als het al wat donker is .

Ze is haar angst weer vergeten na haar vorig avontuur,maar ik niet dus roep ik haar 

om binnen te komen wat ze normaal meteen doet.

Ze kwam niet en ik snel een jas aan en de tuin in.

Ik hoorde klagelijk gejank achter de schutting ,als ik haar riep jankte ze terug

o oh,wat was er aan de hand.Ik riep mijn man om de schutting op te tillen

 zodat ze er onderdoor zou kunnen.

Mopperend ging hij zich weer aankleden en tilde de schutting op .

Poesje was stil en kwam niet .

Mijn man op zoek naar de autosleutels ,oooh die zaten in mijn zak ,

ik had in de vlucht zijn jas aangedaan.

In de auto vond hij de lamp die hij nodig had 

om in het donker te schijnen waar ze zou kunnen zitten.

Hangend over de schutting zei hij "ze zit daar gewoon"?

Er zat niets anders op dan zelf onder de schutting door te kruipen om poesjelief te halen.

Het was een halve meter dieper dan aan onze kant ,

ik hield ze omhoog en hij kroop er door met de lamp.

Terwijl hij zat te speuren tussen de bomen bij de buren stapte Jufrouw Scoopy ,

Heel parmantig met haar kwispelend stompje voor mij door aan onze kant van de tuin.

"Ze is hier"zei ik blij tegen mijn man die nog in het donker zat te schijnen met zijn lamp.

Hij kwam terug gekropen onder de schutting door ,

Scoopy ging zich nog snel even verstoppen voor hem maar kwam toen eindelijk binnen.

"Stom kat " zei mijn man en ging naar bed ,ik zag nog net dat hij er toch mee kon lachen.

 

 Photobucket

3 Februari: Genezen ?4Maart

Ja hoor ,de wonde is genezen ,de draadjes zijn er vanzelf afgevallen 

Ze houdt, nu de zwelling ook verdwenen is een klein stompke over 

dat ik soms heen en weer zie gaan.

Haar haartjes groeien goed bij al is het nog niet helemaal volgroeid

ben benieuwd hoe het er uit zal zien.

Toch merk ik als ze ergens op gesprongen is dat ze niet echt goed in evenwicht blijft .

Al enkele keren zag ik dat ze een sprong of stap verkeerd inschatte en haar evenwicht verloor.

Ik hoop dat ze door ondervinding zal leren hoe ze er mee om moet gaan.

Ze gaat wel terug buiten maar alleen als ze mij in de buurt weet.

De schrik zit er nog in ,ach laat ze maar bij de deur blijven daar heeft ze beweging genoeg en ben ik ook gerust.

Voor de rest is ze net als vroeger met alle streken die er bij horen.

 

 
16 December :Scoopy verloor haar staartje.
 
15 januari:Geen leuk verhaal is dit het duurde een tijd voor ik het kon vertellen
Het is nu een maand geleden.
We kwamen laat thuis van een feest en Scoopy wilde nog even naar buiten.
Het was wit gevroren , ze zou wel snel terug binnen zijn ,ik liet de deur maar openstaan.
Een poosje later was ze nog niet binnen ,dus ging ik buiten roepen 
en zoeken maar ze was nergens te zien;
Het was laat in de nacht en ijskoud ,ze kwam niet wat kon ik doen?
Ze kon altijd binnen in het fietsenhok dus kroop ik maar in bed.
Om 6 uur werd ik al wakker met een naar voorgevoel 
Ging meteen naar de deur om te kijken of ze er was en ja ik zag ze zitten ,
deed de deur open en meteen kwam ze aangelopen 
en snelde meteen ergens naartoe binnen in de kamer.
Ik had iets raar gezien ,wat hing daar achter haar aan?
Ik riep ze maar ze had zich ergens verstopt,
met wat eten wilde ik haar te voorschijn laten komen
,ze kwam niet .
Opeens hoorde ik haar grommen en zag ze lopen ,
ze ging onder de kerstboom liggen achter het stalletje .
Wat ik toen zag zal ik niet meer vergeten.
Haar staartje was helemaal afgestroopt en de pels hing aan het topje achteraan.
Ik wist niet wat aanvangen ,het was zondag en nog zo vroeg.
Om zeven uur kon ik niet meer wachten ze had pijn.
Ik belde de veearts op goed geluk en héhé hij nam meteen op en we mochten komen .
Ik draaide Scoopy in een handdoek om ze op te pakken en deed ze in een grote sportzak 
want het mandje was terug naar de buren en zo vroeg ging ik niet aankloppen .
De enigste mogelijkheid om haar te laten genezen was het staartje amputeren .
Ze zou daar goed mee kunnen verder leven .
Ik had geen keuze en gaf ze uit handen .
We zouden haar 's avonds weer kunnen ophalen maar toch is ze de nacht nog bij de dokter gebleven.
Ik voelde mij enorm schuldig dat ik ze niet had binnengelaten .
Een telefoontje naar een goede vriend die ook van katten houdt heeft toen deugd gedaan .
's Anderendaags was ze weer thuis ,kaal geschoren billetjes en geen staartje meer ,
Ze leek veel kleiner maar ze was gezond en had er blijkbaar minder last van dan wij.
De kinderen kwamen kijken ze moesten er ook aan wennen.
Ze is even mooi en ook bijzonder nu ,de haartjes groeien stilaan bij.
De draadjes zijn er nog niet uit ze kreeg nog een spuitje tegen de jeuk
Later hoor je hoe het verder gaat.
 
 
 
1
12 December.De kerstboom versieren was plezant dit jaar,
Scoopy wist niet wat ze zag toen er ineens een boom in huis stond
 en al die dozen met kerstversiering,
Alles moest dichtbij worden onderzocht 
 Ze kroop in de boom en is er niet meer uit te slaan ,de foto's zeggen genoeg
Ze beschouwd het als haar eigen plekje en ligt nu te slapen 
onder de boom,gelukkig voor haar is de sneeuw niet echt.

14 November. Het is al koud buiten maar lekker warm voor de pc
terwijl mijn man zijn favoriete programma's op tv bekijkt is het gezellig.
Scoopy gaat achter mijn toetsenbord liggen en volgt het pijltje op het scherm
Nu rekt ze zich met een hoge rug omhoog,
dan wil ik ze wel aan de kant duwen maar ze houdt zich stijf
Zo zie ik wel niets maar dat zal haar een zorg zijn
Twee poten vooruit,twee achteruit
Langzaam gaat ze weg in eigen tempo
Even later hoor ik ze in de keuken met een korstje brood spelen.
Ze heeft iets met brood,is dat omdat ze in de beurt van een bakker is geboren?
Zodra ze brood ziet liggen wil ze er mee weg,ik geef haar dan een korstje
dat gooit en vangt ze alsof het een muis is,grappig om te zien;
In de bloempotten heb ik het zand moeten afdekken
met folie anders haalt ze nog steeds de potten leeg
als ze de kans krijgt;
Het zal haar eerste winter zijn,de herfstbladeren
vangen was al een drukke bezigheid;
Wanneer het regent wil ze wel buiten maar gaat snel ergens schuilen;
Hé ik ben benieuwd hor ze zal reageren op de eerste sneeuw.
         :--::--::--::--::--::--::--::--::--::--::--::--::--::--::--::--::--::--::--::--::--::--::--::--::--::--::--::--::--::--::--::--::--::--         
 
 
 
Klik op de balk als je wil reageren